۲۳سپتامبر ۲۰۲۵ – بر اساس یک کارآزمایی بالینی جدید که در مجله BMJ منتشر شده است، تغذیه محدود به زمان و تمرینات تناوبی با شدت بالا(HIIT)  تأثیر معناداری بر کاهش خطر ابتلا به دیابت بارداری (GDM) در افراد باردار نداشتند. این مطالعه در یک بیمارستان دانشگاهی در نروژ انجام شد و شامل ۱۶۷شرکت ‌کننده بود که بین اکتبر ۲۰۲۰ تا مه ۲۰۲۳ ثبت نام شدند. تمامی شرکت ‌کنندگان حداقل یک عامل خطر شناخته ‌شده برای GDM داشتند و در حال برنامه ‌ریزی برای بارداری بودند.

شرکت ‌کنندگان به‌ صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: گروه مداخله سبک زندگی و گروه کنترل با مراقبت استاندارد. مداخله شامل یک برنامه ورزشی ساختارمند بود که هدف آن کسب حداقل ۱۰۰ امتیاز هفتگی از طریق سیستم هوش فعالیت شخصی (PAI) بود. علاوه بر این، از شرکت ‌کنندگان خواسته شد تا الگوی تغذیه محدود به زمان را اتخاذ کنند؛ به ‌طوری ‌که دریافت انرژی روزانه ی آنها حداقل در ۵روز هفته به بازه ‌ای ۱۰ساعته محدود گردد. این مداخله از پیش از بارداری آغاز شد و تا دوران بارداری ادامه یافت.

نتیجه ی اصلی این مطالعه، اندازه‌ گیری غلظت گلوکز پلاسما در دو ساعت پس از تست تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) در هفته ی ۲۸ام بارداری بود. از میان ۱۶۷زن شرکت ‌کننده، ۱۱۱نفر باردار شدند (۵۶نفر در گروه مداخله و ۵۵نفر در گروه کنترل). یک نفر از گروه مداخله به ‌دلیل تشخیص دیابت پیش از بارداری و یک نفر از گروه کنترل به ‌دلیل بارداری دوقلویی از مطالعه حذف شدند.

نتایج نشان داد که تفاوت آماری معناداری در سطح گلوکز بین دو گروه وجود ندارد. میانگین تفاوت در غلظت گلوکز پلاسما در دو ساعت برابر با ۰.۴۸میلی ‌مول در لیتر بود(با فاصله اطمینان ۹۵ درصداز 0.05- تا ۱.۰۱، P=0.08) که از نظر بالینی معنادار تلقی نمی ‌شود.

در مرحله پیش از بارداری، ۳۷ درصداز گروه مداخله (۳۱نفر از ۸۳ شرکت‌ کننده) معیارهای از پیش تعیین‌ شده برای پایبندی به برنامه را رعایت کردند. در میان کسانی که باردار شدند، میزان پایبندی اندکی افزایش یافت و به ۴۴ درصد (۲۴نفر از ۵۵ نفر) رسید. به‌ طور میانگین، شرکت ‌کنندگان پیش از بارداری موفق به حفظ بازه تغذیه ‌ای ۹.۹ساعته در روز شدند و ۱۱۱ امتیاز هفتگی PAI کسب کردند. با این حال، پس از آغاز بارداری، هم پایبندی به تغذیه محدود به زمان و هم شدت تمرینات کاهش یافت.

اگرچه ورزش و تغذیه محدود به زمان در جمعیت عمومی به بهبود سلامت متابولیک کمک می ‌کنند، اما ترجمه ی این مزایا به بهبود قابل اندازه‌ گیری در تنظیم قند خون در دوران بارداری همچنان نامشخص است. این یافته‌ ها بر نیاز به تحقیقات بیشتر در زمینه مداخلات هدفمند که بتوانند پایبندی را در دوران بارداری حفظ کنند، تأکید دارند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/time-restricted-eating-and-hiit-show-no-significant-impact-on-gestational-diabetes-risk-study-155673